Algemeen

Wetgeving rond plaatsbeschrijvingen

In 1991 werd een nieuwe afdeling in het Burgerlijk Wetboek opgenomen in verband met de huur van een woning die dient als hoofdverblijf van de huurder.

Met deze wetgeving wordt gestreefd naar een evenwicht tussen de rechten van de verhuurder en de belangen van de huurder.

Sindsdien is deze wet verschillende malen gewijzigd. De meest recente wijzigingen zijn in werking getreden in 2007.

Er is vrij weinig duidelijke wetgeving of officiële regelgeving rond plaatsbeschrijvingen.

Heel dikwijls wordt er wel verwezen naar tamelijk vaag beschreven termen zoals :

- een algemene clausule "de huurder erkent het eigendom in goede staat gekregen te hebben" is niet geldig als plaatsbeschrijving

- een plaatsbeschrijving moet omstandig en gedetailleerd zijn om geldig te zijn

Maar nergens wordt dit ondubbelzinnig en duidelijk vastgelegd.

Het team van plaatsbeschrijving.be is dus gaan zoeken naar juridische uitspraken die hierrond meer duidelijkheid geven, en heeft een volledig draaiboek samengesteld om een optimale deskundige plaatsbeschrijving te maken, waarbij alle partijen de hoogst mogelijke garantie hebben op ideale bescherming.